CÜZDANIMDAKİ PARA İLE FİYATLAR FARKLI DÜNYALARDAN
Yine Yeniden Başlarken Derken, Başladık Sanırım…
Marmaris Bülten’de 2015 yılında başladığım köşe yazarlığına; geçen bunca zaman sonra, “Bülten’in güncel hali, çocuğu da diyebileceğimiz AjansCANKA” ile yine yeniden devam ediyorum.
Geçen bunca zaman içerisinde biri birinden güzel dört kitabım, okuyucuyla buluştu ve son olarak, “Aşk Tükez” adlı kitabım, düşün beğeninize sunuldu.
Ayak izlerimizi bıraktığımız yaşamımızda; yer yer sorgulayarak, yer yer susarak, yer yerde isyanlarımızı kimseye duyuramadan öz eleştirimizde tutarak, her yeni bir güne merhaba diyoruz.
Bazı günler; dünün aynısı gibi gözükse de aslında biz aynı değiliz...
Dönüp arkama bakıyorum, sis perdesinin ardından. Aslında, sis perdesi demir çelik gibi olduğu yerde varlığını korurken, ben ise yaşamın benden aldıklarının ve bana verdiklerinin sağlamasını yaparak, elde kalanın yalnızca bir nefes olduğunu, geçte olsa anlıyorum. Aldığım her nefes benim büyüyüp olgunlaşmamı sağlarken, içimde taşıdığım gerekli olanları ve soru işaretleri ile bütünlüğümü tamamlıyordum.
Son birkaç yılda ne kadar çok sorguladık kendimizi, yaşadıklarımızı… Ve kaç kez elekten geçirdik ve her defasında neden önce elekten ilk biz düştük?..
Kimine göre bu yaşadıklarımız bizim tekâmülümüz - müş (Olgunlaşmamız) (!).. O an içimde bir ses haykırıyor ve “Vay canına ne bitmez tekamülmüş arkadaş! Madem bu kadar tekamüle ihtiyacımız vardı, peki neden tam olmadan olgunlaşmadan, neden gönderildik bu yaşama?..” sesleri çınlıyor, yine içimde…
Biranda hayal dünyam deli gibi ipe sapa gelmez bir biçimde çalışmaya başlıyor. “Tam olarak dünya ya gelmek” nasıl bir şey olurdu diyerek… Gözlerimi kapatıyorum, anında düşüncemde hayallerin en üst boyutuna çıkıyorum…
… “Bir hastanenin doğumhanesindeyim. Olmaz demeyin, hayal bu ya… Neden olmasın ki! O an doğan çocuk, ağlamak yerine bileğinin üzerindeki koordinatları anında hemşireye okuyor. Koordinatlar doğru mu diyerek, öyle ağlayarak gelmiyor bu sefer. Bildiğin konuşarak en üst bilinç düzeyinde geliyor. Geldiği dünyanın, geldiği coğrafyanın ve geldiği ailenin farkında olarak geliyor. Nasıl olurdu diye bir canlandırın gözünüzde…
… “Ay yine bir başka boyuttan çıktım geldim normal yaşam boyutuna. Pazarda tezgahlar arasında dolaşırken, cüzdanımdaki para ile etiketler arasındaki denklemi tutturmaya çalışsam da nafile… Aynı dünyanın parçaları olmadıklarını bir kez daha teyit ederken kilo ile almaları bırakarak, tane ile almayı öğreniyoruz.
Günü yaşarken, yaşamımızda bir kapıyı kapatarak, diğer kapıyı ardına kadar açık bırakıyor ve yaşadıklarımızı tarihe not bırakıyoruz…
Sevdiklerinizle birlikte huzur içerisinde hayalindeki kurduğumuz dünyayı bulma dileği ile artık özlemini duyduğumu güzel günlerin gelmesin diliyorum…
Yazar Birsen Tankaya Dinç - İSTANBUL